De foto's staan online! :-)
Bedankt voor jullie geduld...

- -
Een filmpje! Een impressie, geen uitputtend reisverslag.
Check dit weblog vooral nog een keertje, de foto's volgen nog namelijk :-)

PINEAPPLE, LADY?

Hier een shout out vanuit Cambodja, Siem Reap. Bloed, snikkie, puffie, reteheet! Je hoeft alleen maar naar buiten te kijken en de druppels staan al op je rug. Eindelijk heeft Fenneke d'r sauna ;-) Naast ons zit in oranje gewaad een monnik te MSN'en.

Okay. Genoeg over de Hollanders op vakantie. Laten we het eens hebben over:

a. Chinezen

b. Koreanen

De Chinezen hebben dus nieuwjaar en om die reden zaten onlangs alle hotels vol. Ze gaan dan blijkbaar op vakantie in Thailand (waardoor wij zomaar 400 Baht meer moesten betalen op 18 februari - hoewel wel weer lekker Hollands om daar over te zeiken ;-). Bij aankomst hier zaten dus eveneens alle hotels vol.

Wij hadden hierdoor, al rondrijdend met een tuk-tukje en bijbehorende chauffeur, na 36 hotels (overdreven voor dramatische doeleinden) de keuze uit:

a. De suite bij Kingdom Angkor Hotel

b. De suite bij Kingdom Angkor Hotel en

c. De suite bij Kingdom Angkor Hotel.

Maar ik geef toe: je vraagt zelf om zoiets als je jezelf als Pluche-Prinsesje profileert!

Bij wat research op het Internet bleek trouwens dat we in de Honeymoon Suite hebben geslapen :-o

Geen goeie plek voor de agorafobische medemens trouwens. JOEHOEEE!

Hierna zijn we gedowngrade ;-) naar een kamer in het Goldiana.

Het wemelt hier dus van de Koreaanse toeristen. Die hobbelen dan over de stenen van Angkor Wat (hierover zometeen meer), in kuddes van tussen de 10 en 30, en hun bezigheid bestaat uit

a. poseren voor een foto

b. een foto nemen

c. Nederlandse deuskes van de sokken lopen (wij dus, snif ende buuhuu!)

Naast dat dat nie soow lief is hebben Koreaanse vrouwen de gewoonte om knettershard te ROCHELEN! Vinden ze gewoon. Sta je van het uitzicht te genieten hoor je Grrrooeoeee Tttft! Valt er zo'n Koreaanse rochel vlak naast je Teva.

Hmz. Okay.

Scene II

Camera pant naar vervlogen tijden, het beeld wordt zwart-wit, de Pluche Prinsesjes veranderen in van een diepe kracht vervulde reizigers...

De tempels, de woudreuzen die in de stenen zijn gaan wonen, de herinnering aan koningen, Hindoeisme en Boeddhisme, het rode stof, de magische kracht - Fenneke heeft niet overdreven!

Anders dan de meeste toeristen heb ik niet zoveel interesse in urenlang rondsjouwen met een boek vol geschiedenis en achtergronden...gewoon daar lopen en zitten, af en toe een Game of Now spelen. Luisteren hoe in de jungle een stel honden huilt, kijken hoe een aap doodgemoedereerd het bospad oversteekt, een babytarantula over de klep van m'n pet laten lopen, horen hoe in de verte de gekko roept, een tuk-tuk chauffeur en een monnik die een praatje komen maken om hun Engels te oefenen, gewaarschuwd worden door een Nederlandse dame als ik loop te scharrelen in het struikgewas rondom een tempel (naar verluidt liggen er zo hier en daar nog landmijnen, hoewel ons dat sterk lijkt op Angkor)...

Rondom de sites staan talloze kraampjes waar Cambodjaanse vrouwen ananassen verkopen. Ze roepen allemaal: "Pineapple, lady?". Erg veel keuze is er niet, ze verkopen allemaal ananas.

De kinderen komen ook om je heen zwermen en proberen je ansichtkaarten te verkopen, of armbanden. Ze tellen in 10 talen, vragen waar je vandaan komt en noemen dan de hoofdstad (voor Holland is dat Berlijn, dus ik weet niet of wij iets gemist hebben na 1945?) en als je blijft volhouden dat je niks wil kopen zeggen ze: "Buy one for your mama."

Interessante verkooptechnieken. Wel bijdehande kinderen, want toen we de vraag "Where you from?" een keer beantwoordden met: "Heaven, and you?" kregen we als antwoord: "I'm from the moon." ...

Morgenmiddag vliegen we naar Thailand, waar we nog een paar dagen in Lopburi gaan verblijven. Boekje lezen, hospice bezoeken, zwemmen, we zien wel!

Lieve groet,

Annedien en Fenneke

THE FAMILY

Nadat Don Malarone ons vaarwel gezegd heeft zijn we zelf, volledig onbewust, in de mafiacontreien van Thailand beland: Bang Saen. Het Sicili๋ van Thailand, als het ware, maar met minder lekkere pizza's. Ons hotel is er waarschijnlijk eentje in de categorie 'witwaspraktijk', maar ik moet toegeven dat ik er van geniet. We zijn het er over eens dat je zo'n sfeertje wel voelt in een stad. Een obscure vibe.
Het waait hier met een fris zeewindje - gisteren stond de wind alleen zo, dat mijn eerste paradijs'leijcke ontmoeting met het tropisch-nautische inhield dat er een smal strookje strand was, bezaaid met ... tsja, hoe zeg je dat. Zooi. Meuk. Rommel. Troep.
En tot mijn grote verbazing ruikt de zee hier naar ... zee.
Niet naar Fa dus.
Wat gegeten op een terras, samen met Lisa (een vriendin van Fenneke) en we hopen nog een kopje thee te gaan drinken met Poo, een Thaise verpleegkundige met wie Fenneke in het aidshospice heeft samengewerkt.
Het verblijf in Porn Ping Tower (SIC) was voorts nog aangenaam, lekker gehangen bij het zwembad en de Nederlandse Toeristen (Toeristae Hollandica Vulgaris) vakkundig genegeerd.
Nou is klagen over klagende Nederlandse Toeristen natuurlijk een beetje Nederlands om te doen maar soit ;-) Fenneke begint ook te wennen aan het bestaan als Pluche-Prinsesje.
Wat niet zo Pluche was maar wel grappig was ... De Porn Ping Piepshow! We hadden nota bene een MUIS op onze kamer! Ineens trippelde er iets langs de plinten, diagonaal over de vloer en achter de TV kast. Fenneke aarzelde niet, supervrouwde naar de telefoon en belde de Maid (onder toets 2). Het gesprek ging zo:
-Eh hello this is Fenneke, there is a mouse in our room. Or maybe it's a rat.
-[maid murmel murmel]
-A mouse.
-[maid murmel murmel]
-A MOUSE!!
-[maid murmel murmel murmel]
-A MOUSE!! PIEP PIEP!!!
-[maid: aha!]

Hoewel het Fenneke niet duidelijk was of de boodschap inderdaad was overgekomen verschenen enkele angstige minuten later (ik zat op bed, dat ineens een veilig toevluchtsoord was geworden) twee Thaise dames, de Muisbrigade. De ene gewapend met een soort bezem en de ander met een doek. Geroutineerd vlogen de gordijnen de lucht in, gingen de meubels van de muur af, de koelkast van z'n plek ... om een lang verhaal kort te maken: er werd een gaatje in de muur gedicht met toiletpapier (?) en de Hollandse Gasten waren tevreden gesteld met deze vertoning. De muis had de dag van z'n leven want even later hoorden we een soortgelijk gekrakeel bij de kamer naast ons.
Bij mij ontstond de theorie dat de muis 's morgens op de 1e verdieping wordt losgelaten en zich gedurende de dag opwaarts werkt, de Thaise mensen zijn erg goed in banencreatie namelijk! Er zijn soms vier mensen voor nodig om een kopje thee te brengen en zes om af te rekenen...

Morgen vliegen we naar Cambodja. We zijn nog steeds druk doende met het ontwerpen van een Game of Now en ik ben erg benieuwd hoe het zal zijn om daar te verblijven, bij die eeuwenoude tempels. Magische kracht, volgens Fenneke.

Wat me hier trouwens nog meer opvalt is dat wij veel te moeilijk doen over marketing en branding. Een deur heeft hier gewoon het merk "Good Door ®" (Let wel, een clevere ziel wist wat voor vondst die naam is en heeft 'm dus geregistreerd!) en een beetje pay-off voor een drankje is zoiets als "Your way to happiness.".

Uit het land van zeewierchips en meelwormknabbeltjes groeten wij u,
Annedien en Fenneke

Okay dan.

Na een bliksembezoek aan Laos, wat bestond uit 12 uur kotsen, wat overging in andere sanitaire ongemakken die we jullie zullen besparen en werd opgevolgd door een combinatie van voornoemde (Afd. Fenneke) en tevens niet nader omschreven (laat staan omschrijfbare) raarheid (Afd. Annedien), met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid veroorzaakt door de malariapillen (Malarone) zitten we weer in Chiang Mai.
Niet tot onze spijt - we zijn met de moed der wanhoop in 6 uur teruggescheurd in een 'gecharterde' pick-up truck van een tuktukchauffeur uit het grensdorp die we een godsvermogen (nou ja, relatief veel dan) betaald hebben en besloten het mooiste hotel uit te kiezen om te gaan verblijven. Dat is - en schrik niet, de naam is geen grap- het prachtige, sfeervolle, aangename, luxueuze, poepsjieke Porn Ping Tower. Daar, op de 15e verdieping hebben we onze met Laoaans stof besmeurde backpackuitrusting in een hoek gegooid (voor zover onze organiseerdriften zulks toelaten) en hebben tussen het gesteven beddegoed ons roesje (...understatement) uitgeslapen.

Wat ons trouwens opviel is dat het erg stupide is dat er in de bijsluiter van Malarone niks slims staat over ALS je dan de bijwerking hebt... gaat dat vanzelf weer weg? Moet je al vomiterend (e.d.) door de jungle, dan?

Ergo: vanaf nu zijn we de Babes In The Pluche
:-)

Morgen gaan we de hoogste berg van Thailand bekijken. Misschien een duik nemen bij een waterval. We zien wel!

Verder zijn we een Game of Now aan het ontwerpen om te spelen op Angkor Wat. Grappig genoeg toonden ze in de bus naar de grens van Laos de Tomb Raider ( ) film die deels in Angkor Wat is opgenomen en kwamen we ook een 'nep-Angkor' tegen (nagebouwd) dus dat leek ons wel synchronistisch. Mocht je over een dag of 12 in Cambodja / Angkor Wat zijn dan kom vooral meedoen! :-)

Tot later ... wij gaan weer naar het hoogpolig tapijt ;-)
En dank voor de reacties, everyone...zichtbaar en onzichtbaar! Wordt wel gevoeld :-)

Happy Valentine's Day Everyone!


Fenneke en Annedien

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
[AntiADVERTENTIE]

Malarone®
De malariapil die je nooit meer wil!

Voor bijwerkingen: check die nutteloze bijsluiter
en ontdek pas ter plekke dat je niks meer kan.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

We Zien Wel, deel II

[Annedien schrijft:]

 

Ik schrijf vanuit een Internetcafé in Chiang Mai. De eerste cultuurshock te boven maar nog steeds niet gewend - gelukkig wel in blakende gezondheid dus ik hang niet boven emmertjes en dat eten hier is best te pruimen ;-)*. De tropische temperaturen ook, al is het hier naar Thaise begrippen (naar verluidt) zelfs koud. We bezoeken boekwinkels, Seven Elevens, we hebben de Night Market bekeken (dat is heeeeel veel kraampjes met heeeeel veel dingetjes, veel van hetzelfde - ondernemerschap betekent hier: "We beginnen een winkeltje en verkopen hetzelfde als onze buurman") (en dus met de nadruk op "bekeken", want wat moet een mensch met al die prullaria?) en zijn vandaag in een Twee Rijen (da's in het Thais "songthaew) de bult opgeknord om nog een keer naar de boeddhistische tempel te gaan die daar staat. Daar kon je 'meechanten met de boeddhisten'  maar het viel ietsie tegen. Qua dat we weggemaand werden door de Immer Oplettende Tempelpolitie en het niet erg uitnodigend overkwam. 

 

We zijn het eerste guesthouse ontvlucht want vannacht besloot een groep, inclusief management van het hotel en poeslieve politieagenten (zij, die de (dis!)orde bewaken, vanaf een klapstoeltje met een biertje ter hand) een feestje te bouwen in de foyer van het guesthouse. Proberen een tukje te leggen boven dergelijke festiviteiten was wat teveel van het goede en toen kwam Annedien's Neurose (Deel I) goed van pas: ze had oordopjes ingepakt en die hebben we, onder veel gegiechel en frustratie, in onze gehoorkanalen gefrot, waarna Fenneke verzuchtte: "Het lijkt wel stil. Zou het afgelopen zijn?" . Dit was het teken dat de oordopjes hun werk goed deden. Ik deed hierop de dopjes uit (proefondervindelijk toetsen van de hypothese van Fenneke) en het lawaai was terug in volle glorie. De Herriestoppers werkten!

Het nieuwe hotel dat straks op ons wacht heeft weliswaar veel fossiele gasten (=rust!) maar ook erg groezelige elementen zoals daar zijn loodgieterswerk uit het jaar Kruik, vlekken in de lakens (tig, waar je ze niet wil zien), en twee verrijdbare bedjes die vast garant staan voor veel rondrij-plezier!

 

We zijn te SMS/bellen op een Thais nummer (SIMkaartje gekocht, je wilt niet weten hoe...):

0066-8-4040-5727 / +66-8-4040-5727

 

Morgenochtend vertrekken we voor dag en dauw naar Laos. We voorzien grote crisis op het gebied van Coca-Cola Light (niet zo voorhanden aldaar, hier wel).

Gezien het feit dat ik nog met To-do lijstjes werk en MAAR LIEFST 2,5 DAG zonder internet kon (kuch...bloos...) moet dat uitpluggen waarschijnlijk nog iets rigoreuzer gebeuren, en ik verwacht dat het oerwoud daar wel in meehelpt :-)

 

In Laos willen we trouwens een gibbon experience gaan doen; je gaat dan met touwbruggen tussen de boomtoppen door plantjes en diertjes kijken, zonder andere toeristen, eco proof, uiteraard met de hoop zo hier en daar een gibbon te ontmoeten. (Zitten die daar wel? Anders wel verdraaid goede marketing... )

 

Wanneer we weer online kunnen is een groot geheimzinnig mysterieus enigmatisch raadsel, hou je adem niet in in elk geval :-)

 

Sawadee Ka,

Annedien en Fenneke

 

 

 

 

 

---

* Thais eten = Pizza fungi, baguette met tonijn en pesto, akelig zoete koekjes, shortbread, Indiaas, en af en toe een Thaise schotel...

 

_____________________________________________

Annedien B. Hoen
Mobile: +31-(0)-6-244.854.55
Email: abhoen@yahoo.com

_____________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

---

TV dinner still cooling?
Check out "Tonight's Picks" on Yahoo! TV.

We zien wel, Deel I

Geheel volgens het 'en dan zien we wel verder'-concept hebben we gisteravond besloten meteen door te vliegen naar Chiang Mai, als we straks geland zijn in Bangkok. Volgens Fenneke is het Een Vieze Stinkstad en kwam een behoefte aan relaxen in een mooi stukje Thailand bovendrijven als diepgevoelde behoefte ;-) En dat heeft NIKS te maken met al dat gestress rondom het vertrek. Het lijkt een paradox waar je niet aan ontkomt: je druk maken om vakantie te houden.

Which reminds me...ik moet nog een ontwerp aan een klant mailen. Da's heus niet zo last minute als het lijkt...*ahum*.

 

Verder alles goed en we hebben er zin in. Mira komt zometeen, die brengt ons naar Düsseldorf.

Groeten aan iedereen en tot lees!

 

Annedien